Ping en Pong inKangaroe en Koalaland
Ha lieve mensjes, Hier is dan weer een stukje reisverslag! Het is van een maandje geleden,
maar ja, heb zo'n druk leven! Druk op delete als je het toch geen bal
interesseert en anders is het weer wat wc-literatuur!
-------------------------
2 januari, dinsdag
Doel voor vandaag: Sydney verlaten en zo ver mogelijk de kust oprijden.
Aangezien Robin en Roy de komende week hun duikdiploma willen halen en wij
de kust tot aan Byron Bay eigenlijk al wel gezien hebben zullen we
waarschijnlijk richting de Gold Coast gaan. Dit is ongeveer 900 km, kunnen
we dus rustig een mooie 2 daagse tour van maken! We ontmoeten Robin om 10:30
bij een restaurantje naast ons hotel'etje, pakken een mooi ontbijtje en op
naar de parkeergarage om het bussie eindelijk weer wat gezelschap te geven.
Ze heeft nu 4 nachten helemaal alleen tussen allemaal vreemde auto's in een
donkere, vochtige garage gestaan, dus ze zal wel heel blij zijn om ons weer
te zien!!! Inderdaad als ze ons ziet komen is ze weer net een jonge hond,
schut helemaal heen en weer en met knipperende koplampen begroet ze ons, zo
een gelukkig bussie!!! We gooien de rugzakjes in de bus maar gaan nog even
de stad in om onze bankpasjes op te halen. In Melbourne hebben we een
bankrekening afgesloten, voor het geval als we willen (moeten!) werken, en
die zouden ze naar het postkantoor van Sydney sturen. Bellen Floor ook nog
even op, spreken af in de stad en nu maar het goede postkantoor vinden. Als
we daar eindelijk aankomen, Pieter Post onze post geeft, zit er helemaal
geen bankpas in, wat is dit nu weer? Gelukkig is er een kantoor van de
Australische boereleenbank tegenover het postkantoor en na een 1/2 uur
wachten wordt ons verteld dat ze een huis-adres nodig hebben dus geven we
het adres van Roy zijn oude stagebegeleider, hopen dat het daar dan wel
aankomt!Nemen afscheid van Floor, terug naar het bussie en een nieuwe
"road-trip" kan beginnen! Over de Harbour-bridge rijden we Sydney uit op
zoek naar de goede snelweg. Die is op zich niet zo moeilijk te vinden omdat
er maar 1 de kust op gaat, maar voor ons "navigator-koningen" is dit al een
hele opgave! Gelukkig vinden we toch de "grote" snelweg en al rustig tourend
rijden we begin van de avond Port Mequirie binnen. Eerst nog even al het
vlees, kolen en bier uit de buurtsuper plunderen, campinkie zoeken en de
avond kan echt beginnen. De plaatsen naast het Zweeds-bikini-team zijn
jammergenoeg alweer bezet dus dan maar tussen de families met kleine kids.
Alleen tegenover ons staan nog 2 dronken ausies maar verder echt alleen maar
kleine kids. De bbq verloopt zeer soepel, we hebben alle 3 namelijk onze
eigen "profesionele-Al-Bundy-bbq-tools-set" aangeschaft dus aangebrand vlees
zit er nu natuurlijk niet meer bij. Door de onweerstaanbare geur van de bbq
(zeker niet van Roy zijn schoenen!) komen de 2 dronken ausies naar ons toe
en proberen een goed gesprek te hebben. Met hun kan het alleen maar over
vrouwen en sex gaan (vervelend onderwerp) en ze zijn zo aardig dat ze bereid
zijn om ons deze "vaktaal" in het Australisch te leren. Wat er toen allemaal
voor woordenschat uit hun dronken koppen kwam wil je echt niet weten. Omdat
wij, goede studenten, alles moesten leren moesten we alles natuurlijk
herhalen, wat de buren denk ik ook wel heel aangenaam vonden. Denk zelfs dat
de ouders de volgende dag nog een hoop woorden aan de kids anders uit moeten
leggen. "Je zusje is wel een meisje, maar zo mag je haar echt nooit meer
noemen!". Na deze zeer leerzame avond, een paar woorden kunnen, denk ik, nog
wel eens van pas komen, kruipen we toch maar lekker het bussie in. Robin zou
eigenlijk nog een luchtbedje kopen om in het kleine gangpadje te gaan liggen
maar was dit in de winkel door zijn grote enthousiasme van het zien van
vlees en bier helemaal vergeten. "Laat mij maar lekker op de grond liggen",
ok dan, weltrusten!?!
3 januari, woensdag
Als we de deur van het bussie opengooien zien we de overblijfselen van een
goede bbq liggen, altijd een mooi gezicht. We moeten weer voor 10en
uitchecken maar om 11 uur hebben we ons plaatsje weer heel "netjes"
opgeruimd en rijden we langs onze booskijdende buren naar de receptie. Als
we daar bij het uitchecken ons plaatsnummer geven veranderd hun gezicht en
ze zeggen nog heel vriendelijk dat ze klachten over ons hebben gehad en of
we a.u.b. nooit meer terug willen komen. Nette jongens als wij zijn schamen
we ons natuurlijk heel diep en heel geschokt rijden we Port Mequirie uit.
Gelukkig zijn we er een heel klein uurtje later al weer een beetje overheen
en komt er weer een voorzichtige glimlach op ons gezicht.(mooie zin zeg!)
Onderweg stoppen we nog even om een luchtbed voor onze Robin te kopen (toch
niet zo lekker geslapen, jongen!!), en maken nog een ontbijt/lunchstopje
waar we besluiten om vandaag inderdaad door te rijden naar de Gold Coast.
Dit is eigenlijk een strand van zo'n 80 km lang wat helemaal volgebouwd is
met dorpjes met als bekendste plaatst Surfers Paradise. We zitten nu midden
in de topdrukte omdat de zomervakantie bezig is, dus zal het wel moeilijk
zijn om hier nog een goed plaatsje op een camping te vinden. Tegen de avond
komen we de Gold Coast binnen en rijden door naar Surfers maar inderdaad,
alle campings propvol! Toch maar door blijven zoeken en zo'n 20 km verder
vinden we nog wel een plekkie op een niet zo aantrekkelijke camping, maar
ja, voor 1 nachtje dan maar. We hadden nog wat vlees van gisteren over dus
doe die bbq maar weer aan! Omdat er op en rond de camping helemaal niks te
beleven valt komen we al bierend en ouwehoerend rustig de avond door.
4 januari, donderdag
Als we 's morgens wakker worden en naar Robin zijn "uitgeslapen" gezicht
kijken zijn zijn eerste woordjes: "Het eerste wat ik dus go..... vandaag ga
doen is een tent kopen!!". Voorzichtig vragen we of hij misschien niet zo
lekker geslapen heeft en het blijkt dat Roy en ik vannacht perfect
omstebeurt hard gesnurkt hebben (Nee, niet zo hard Niels/Pierre). Als ik
stopte ging Roy perfect verder, heel mooi! Robin heeft hierdoor geen oog
dichtgedaan en na het uitchecken rijden we gelijk naar de K-markt voor een
mooie tent. Hierna parkeren we het bussie in Surfers Paradise waar we na een
uitstekend Mac-ontbijt bij de tourist-office wat info vragen over campinkies
in de buurt. Deze zegt natuurlijk dat alles vol is, dan maar zelf wat
proberen te vinden. Als we richting het strand lopen passeren we nog 2
"meter-maids", dit zijn zeer mooie vrouwen die ze dan in een iets te klein
broekje en hun iets te grote borsten in een iets te klein topje duwen,
prachig!! De kleine bedekte plaatsen zijn bedekt met reclame (heel slim, de
man kijkt daar toch altijd naar!), zij lopen langs de parkeermeters en doen
er weer wat muintjes in, aardige meisjes zeg! Langs het strand, waar ook
leuke dingen te zien zijn, lopen we zeer langzaam terug naar de parkeerplek
en gaan alle campings zelf wel langs om nog een plaatje te vinden.Zo'n 8 km buiten Surfers vinden we toch nog een perfect plekkie, wel moeten
we de eerste nacht even op een heel klein plekkie naast een parkeerplaatsje staan
maar dan hebben we vanaf morgen een zeer goede plaats. Deze camping ligt ook
aan zee dus bus neerzetten, handdoekje pakken en een plonsje maken. Echt
perfect, 30 meter lopen en je bent over het strand in het water. Alleen de
"Bay-watch" gasten zijn niet zo relax. Je mag namelijk alleen maar zwemmen
tussen de vlaggen die maar 25 meter van elkaar staan. Daartussen zwem je dan
met 100 mensjes op elkaar en als je er maar iets naast gaat komt "Mitch" al
in zijn stoere zwembroek aanrennen. Wij rennen natuurlijk, niets wetend, via
het strand gelijk de zee in maar "Mitch" is er inderdaad als de kippen bij
om ons eruit te halen, wat een eikel!! Als we dit dan ook letterlijk tegen
hem zeggen begint hij een verhaal, eerst dat hij zeker geen "Mitch" heet,
dat er hele sterke stroming is, dat de mensen het gevaar niet inzien, enz
enz. Als "Pamela" dit verhaal verteld had zouden we nu nog steeds met open
mond hebben staan luisteren maar we geven "Mitch" maar snel gelijk! Als hij
weggaat zeggen we nog met 2 duimen de lucht in "keep doing the good work,
Mitch", maar de humor kan hij er niet van inzien. Na een paar uur strand
hebben we het wel gezien, effe douche, en ik zou vandaag voor wat eten
zorgen. Als echte "chef-kok" check ik natuurlijk altijd eerst mijn materiaal
voordat ik begin te kokkerellen en wat blijkt, geen gas meer! Gelukkig is er
een paar 100 meter verder een benzine station die de fles even bij kan
vullen, geen probleem! Verder kokkerellen en 10 minuten later verschijnt er
een heerlijke paar-minuten-kook-3 zakjes bij elkaar-in de pan pasta,
heerlijk. Omdat we nu al een paar dagen geen echt avond-entertainment gehad
hebben besluiten we om vanavond maar een lokaal barretje met van die stoere
crocodile-dundee figuren op te zoeken. Maar na een uur lopen en zoeken
vinden we alleen een Mac, verder helemaal niks. Dan maar terug en morgen
zeker naar Surfers Paradise om daar een biertje te gaan doen!
5 januari, vrijdag
Om 8 uur worden wij ons bussie uitgebrand, openen de schuifdeur en zien een
zeer sexy Robin liggen. Hij ligt door de warmte (of door iets anders??) half
in en half buiten zijn tent met zijn slip bijna op zijn knieen zachtjes te
snurken, grappig hoor! Na een goed ontbijt gaan Roy en Robin naar de
supermarkt en gaan nog even informeren naar een duikschool. Ik besluit maar
bij de bus te blijven en mijn vriend de game-boy te pakken. Als ze
terugkomen komt ook de eigenaar van de camping om te zeggen dat ons plekkie
vrij is, heel goed! Spulletjes pakken en het bussie 20 meter verder
parkeren. Als we alles weer een beetje gesetteld hebben vinden we het een
mooie tijd om nu alvast maar naar Surfers Paradise te gaan. Het is nu half
2, om 2 uur vertrekt er een bus, half 3 daar, strand op en daarna barretje
in. Perfect plan! We stapen natuurlijk weer bij de verkeerde bushalte uit
dus wat later dan geplant genieten we van het mooie uitzicht op het strand.
Door de te hoge temperatuur moeten we helaas tegen ons zit in al snel op het
terras gaan zitten waar de tijd en de biertjes zeer snel gaan. Het is al een
uur of 7 dus tijd om een plekkie te zoeken waar we wat voer naar binnen
kunnen werken. Na even zoeken vinden we een perfecte "all you can eat"
chinees". Als budget-travellers de plek om jezelf voor de komende 3 dagen
eens goed vol te stoppen. We zitten hier dan ook al snel 1 1/2 uur te eten,
lekker hoor! Met overvolle maagjes en de broek op vreet-stand (door het
actieve leven staat hij dat bij mij al een dikke maand) gaan we daarna weer
naar wat barretjes maar die "te grote brutussen" die voor de deur staan
laten na 8ten geen mensjes in zwembroek meer binnen. Ze snappen het hier
echt niet!! Of we even een lange broek aan willen trekken en terugkomen,
denk het niet he! Dan zijn we het eigenlijk al een beetje zat dus met de
taxi terug naar de camping dan maar. Toch raar, wat is nu leuker dan lekker
vanaf het strand, bar in , eten, weer bar in (in de bar eten is ook een
optie), en dan maar zien waar het schip strand. En niet al die regeltjes,
die Australiers weten echt niet hoe je een gezellig feestje krijgt!! Maar
ja, dan maar bij ons oude vertrouwde bussie nog wat drinken, ook niet
verkeerd moet ik zeggen!
6 januari, zaterdag
Vroeg worden we weer ons bussie uitgebrand, 1/2 8 echt niet normaal hoe warm
het zonnetje nu al weer is. Robin is zo slim geweest om zijn tentje achter
onze bus in de schaduw te zetten dus die ligt nog lekker te pitten. Wij
trekken snel ons zwembroekie aan, rennen naar het strand en nemen een
lekkere frisse ochtendduik. Het is 1/2 8 en op het strand liggen gewoon al
mensen te zonnen en te zwemmen, raar hoor! Maar ja, het is inderdaad niet
normaal warm 's morgens dus waarom niet? Zo'n ochtendduik is trouwens wel
heel relax, moet later ook maar een strand + zee in mijn huisje laten
bouwen! Als Robin ook zijn tent is uitgekropen ontbijten we wat en komt er
weer een golf-uitdaging. Robin heeft het nog nooit gedaan en beweert dat hij
ons "profesionals" wel even kan verlaan met dat "domme" spelletje. Die
uitdaging staat natuurlijk gelijk en snel zoeken we een golfbaan in de
buurt. Robin belt ook nog even voor een 3 daagse duikcursus waar ze zelfs
morgen al kunnen beginnen, perfect! Hierna toch snel nette kleertjes aan,
maar wat blijkt, alles stinkt natuurlijk, dan gaat het maar stinkend aan
want gegolft zal er worden! Als 3 hele nette (stinkende) jongens stappen we
de iets minder nette golfcourt als vorige keer op en zelfs zonder een mooi
verhaal op te hangen, alleen een beetje profesioneel gedragen, krijgen we
gelijk 3 zakken met "clubs" mee. Kopen nog wat ballen en pinnetjes en de
game kan beginnen. De eerste hole ligt naast de "driving range" waar Robin
zijn bal dan ook precies opslaat. Hij loopt over het kleine heuveltje wat
tussen de "driving range" en de golfbaan ligt om zijn bal te pakken en komt
met 20 ballen terug! "Ja, er lagen er zoveel, 1 van deze moet wel de mijne
zijn!" Heel goed, hij snapt het spelletje tenminste, hij kan op ons
golfniveau mee! Het gaat best wel aardig alleen Robin doet het een beetje te
goed.Met zijn houterige techniek ramt hij zijn ballen toch steeds de juiste
richting op. Er rijd zelfs ook een golf-carretje rond die op de baan wat
drinkies verkoopt. Mag ook wel met 35 graden! Na 3 1/2 uur golf, 9 holes, te
veel ballen, 33 gaten in de baan, geen bier meer in het
drink-verkoop-golfwagentje, geen gewonde dieren en zelfs geen boze
buurmannen hebben we het toch maar weer gered. Met rode verbrande koppies
rijden we via de supermarkt terug naar ons campinkie! Omdat Roy en Robin
voor de bbq van vanavond gaan zorgen en ik gewonnen had met golf kreeg ik de
vrije hand om wat mooie dingen uit de supermarkt te kopen. Met een mooi
opblaasbaar zwembad en 3 zeer foute "be-save-in-the-sun" cowboy hoeden is
mijn mandje dan ook aardig gevuld! Roy vind hierna nog een hele mooie
"babe-horn" die we ook zeker niet kunnen laten hangen. Het is eigenlijk zo'n
knijp-kinderfiets-toetertje maar perfect om aan de bij-rijders kant te
hangen. Als er dan mooie vrouwen passeren is het perfect om de "babe-horn"
te gebruiken! We instaleren hem natuurlijk gelijk en rijden al
"babe-hornend" over de boulevard terug naar de camping, heel grappig. Daar
snel zwembad opblazen, water erin, maar oppassen -verboden te duiken- dus
een klein plansje maken. Als de bbq aan is komen net de niewe buren
aanrijden, die weer een zeer goede eerste indruk van ons hebben. Als 3
mongolen zitten we met foute "be-save-in-the-sun" cowboy hoeden, 1 in een
kinder-opblaaszwembad al "zorro" spelend met onze "profesionele
Al-Bundy-bbq-tools" rond de bbq. Dag buren, zeggen we nog heel vriendelijk
maar we krijgen een beetje rare gezichten terug. Als onze bbq goed bezig is
maken we toch maar even goed kennis met de buren en het blijkt een duits
gezin'ejte te zijn met 2 kinderen van 18 en 22 die we uitnodigen voor een
biertje. Roy en Robin bellen nog een oud-collega-studiegenoot op, Paul, hij
woont hier in de buurt en komt ons straks versterken. Als Paul komt neemt
hij ons mee naar een barretje om de hoek, waarom hebben we die niet een paar
dagies geleden gevonden?? De 2 duitse buren, Andy en Stefanie, hebben ook
wel zin om wat te gaan drinken dus gaan ook mee. Het barretje is niet echt
gezellig maar Roy, Robin en Paul zitten volop oude herinneringen op te
halen. Ik besluit om samen met mijn nieuwe duitse "vrienden" een taxi naar
Surfers Paradise te nemen waar we snel een leuke bar/disco induiken. Is wel
gezellig daar en wat blijkt, de duitsertjes zijn zelfs ook wel gezellig dus
na wat biertjes is het al licht als ik mijn plekkie naast Roy weer opzoek.
7 januari, zondag
Roy en Robin moeten er al om 7 uur uit omdat ze om 1/2 8 opgehaald worden
door de duikschool. Ze gaan een 3 daagse PADI-duikcursus volgen, ik heb hem
vorig jaar al gehaald dus dan kan we straks mooi samen in "the great barrier
reaf" gaan duiken. Gelukkig kan ik een beetje uitslapen tot 8 uur! De zon is
dan echt niet normaal warm dus pak ik maar snel Robin zijn luchtbedje en ga
lekker achter de bus in de schaduw nog wat verder pitten. Om een uur of 10
heeft de zon dat plekkie ook ontdekt dus dan maar weer een frisse duik
nemen, nee niet in ons eigen zwembad maar in de echte zee! Hierna een goed
ontbijt en lekker in het zonnetje in ons eigen zwembadje liggen, boekje /
game-boy erbij, perfect. In dat kinderbadje kun je perfect in het water met
je hoofd op de opblaasrand liggen en je voeten er net uit. Om 1/2 4 komen
Roy en Robin al weer terug, zij hebben de hele dag in het zwembad allemaal
oefeningen gedaan maar vonden het zeker zeer gaaf! Morgen gaan ze echt de
zee in om daar de eerste bubbels te maken en snorkels te zoeken. Roy besluit
om te gaan koken vanavond en gebruikt het zwembad als schoonmaakwater, wel
grappig om te zien. Een zwembadje vol met boontjes en aardappels, leuk hoor.
Ik heb wel de hele dag in dat water gelegen maar vies ben ik natuurlijk
niet, alleen een beetje bubbels gemaakt (is alleen maar goed voor de
smaak!). Na het overheerlijke eten duiken Robin en Roy onder het genot van
een biertje de duik-studieboeken in en ik vind dit een mooie gelegenheid om
maar eens vroeg mijn bedje in te gaan! Morgenochtend staat die grote gele
meneer toch weer om 8 uur op je te branden.
8 januari, maandag
Word al vroeg wakker door Roy, probeer nog wel te slapen maar het is nu, 7
uur, al inderdaad weer veel te warm. Als Roy en Robin weg zijn om snorkels
te gaan zoeken in de grote zee besluit ik om vandaag maar eens een surfplank
te gaan huren. Niet zo een met een zeil maar zo'n echte stoere plank waarmee
je dan op de golven kunt surfen. Een paar km verder is een surfzaak die mij
vast wel een boordje wil geven. Als een echte "surf-dude" stap ik dan ook
trots de winkel uit met een mooi boardje! Terug naar de camping, bussie
neerzetten, duitse buren een verdere goede reis wensen, plankie pakken en
het water inrennen. Maar, het is niet zo simpel als ik had gedacht! Na een
klein uurtje proberen ben ik dan ook bek af en heb zelfs al 0 keer op dat
boardje gestaan. Ik besluit maar even uit te rusten en rustig aan de kant te
kijken hoe mijn collega-surfers het er vanaf brengen. Een uurtje later
probeer ik het nog maar een keer maar het is echt heel vermoeiend! Ten
eerste is het al vrij lastig om goed op die plank te gaan liggen, te
arm-peddelen naar de golven, dan komen er nog steeds golven die gelukkig
niet zo klein zijn, dus 9 van de 10 keer lig je dan weer ondersteboven in de
branding. Als je dan eindelijk een keer blijft liggen en eindelijk naar de
golven bent gezwommen moet je de "perfect-wave" uitzoeken waar je dan
meepeddeld en als je wilt gaan staan val je er binnen 0,32 seconden weer
vanaf. De stroming brengt je dan weer helemaal terug naar af en het verhaal
begint weer opnieuw! Heel leuk maar wel heel lastig, geef mij mijn
snowgoardje maar voor op die golfjes (en nog belangrijker, een lift die me
er naartoe brengt!!). Als ik om een uur of 3 even terug ga om wat te eten
komen de diepzeeduikers net aanlopen. Zij hebben vandaag in de grote zee
gedoken tot ongeveer 10 meter. Ze zien die hele mooie surfplank staan en met
zijn 3en gaan we het strand weer op om maar weer te proberen. Omstebeurt
proberen we steeds, maar lukken wil het niet echt. Als er dan een klein
"rotjochie" aankomt die met zijn plankie zo de golven induikt en begint te
surfen houden we er maar mee op. Tijd om maar te gaan eten! We hadden
gisteren natuurlijk weer te veel vlees gekocht dus de bbq wordt maar weer
aangestoken. Worsten, bier en brood, hele mooie maaltijd. Hierna is het weer
studietijd voor onze diepzeeduikers, ze hebeben morgen theorie-examen, dus
is mijn game-boy de rest van de avond weer mijn beste vriend!
9 januari, dinsdag
Voor de laatste keer moeten Robin en Roy er weer vroeg uit, ik lach ze even
uit en draai me lekker nog een keertje om maar een uurtje later is de sauna
toch weer volaan aangestoken in het bussie. We hebben nu toch wel een hele
luxi bus met eigen bubbelbad en sauna, niet slecht he! De surfplank staat
nog voor de deur, moet ik wel voor 10en weer inleveren dus nog maar even
proberen. Het gaat best wel aardig maar het is zo vermoeiend, denk
natuurlijk niet dat het aan mijn conditie ligt, die is de laatste maanden
perfect op pijl gehouden! Ik probeer het nog een uurtje maar ga dan toch
terug, bussie in en de plank weer naar zijn baasje brengen. Hierna rij ik
nog even door naar Surfers Paradise, probeer nog wat te e-mailen maar als ik
terug wil lopen naar de auto weet ik niet meer precies waar ik hem gezet
heb? Weet nog wel dat ik hem in 1 van de zijstraten van de boulevard gezet
heb, maar welke van de 100?? Na een uurtje zoeken, bijna alle zijstraten
ingelopen, heeft ze zich verstopt achter een klein vrachtwagentje. Leuk hoor
maar pissig laat ik haar wel even weten dat als ze zo iets nog een keer
flikt de storthoop de volgende stop is! Natuurlijk heb ik snel weer spijt
van mijn domme opmerking, bied mijn excuses aan en het bussie is weer heel
gelukkig! Terug op de camping, lekker het strand op en daar maar een beetje
relaxen. Robin en Roy komen om 4 uur alweer terug met inderdaad het veel
belovende papiertje, het PADI-duikdiploma. Vandaag zijn ze met een boot de
zee opgeweest en zijn tot 18 meter gedoken. Hebben daar de oefeningetjes
gedaan en snorkels gezocht en daarvoor hadden ze nog even theorie-examen
gedaan, dus volgens mij het papiertje gewoon gekregen. Als ik dat zeg
ontstaat er een "leuke" woordewisseling maar daarna is het toch tijd om hun
diploma maar te gaan vieren. We pakken de biertjes, de tafel, de
mex-dobbelstenen en het zwembad dus tijd voor een nieuw potje mexen! Totdat
het zonnetje ondergaat zitten we gezellig te spelen maar dan slaat het
noodlot toe: "het bier is op!". Aangezien we toch ook wel een beetje honger
hebben lopen we eerst naar de Mac en via de bottle-shop terug naar de
camping. Maar niet veel later zetten we vermoeid door het fanatieke
mex-spelen toch maar een punt achter deze vermoeiende dag!
10 januari, woensdag
Na een frisse ochtendduik besluiten we bij het ontbijt dat we morgen in een
hostel in het centrum van Surfers Paradise gaan zitten. Toen wij in Byron
Bay waren en de tripjes naar "fraser island" en "the white sunday islands"
geboekt hadden konden we 3 dagen hostel in Surfers voor heel weinig centjes
erbij boeken. Hebben we toen maar gelijk gedaan en aangezien Robin zondag
weer naar huis vliegt zijn dat precies 3 dagies. De laatste dagen van zijn
vakantie zitten we dan ook perfect in het uitgaanscentrum tussen de
barretjes/disco's en naast het strand. Eigenlijk hebben wij geen zin om weer
in dat soort gelegenheden te moeten gaan zitten, maar ja, dan doen we het
maar voor Robin! Tijdens het ontbijt komen onze laatste golf-avonturen weer
naar boven en Robin beweert dat als hij een 2e keer gaat golven ons allebij
makkelijk verslaat, yeh right! Nog geen uur later hebben we Robin natuurlijk
in de bus gegooit en rijden we richting dezelfde golfbaan in de weer nog
erger stinkende, nette kleertjes! Zo'n uitdaging moet je natuurlijk nooit
zeggen. Krijgen weer zakken met "clubs", kopen weer ballen en pinnetjes en
laat die wedstrijd maar snel beginnen! We voeren nog een nieuwe regel in dat
als je de bal niet goed raakt, mag je de bal overnieuw slaan zodra je hem
kunt pakken als hij nog rolt. Dit leverd hele mooie komische taverelen op
maar onze mede golvers zijn er niet echt blij mee. Dat er ineens een idioot
over de baan rent, naar zijn bal duikt om hem nog maar rollend te kunnen
pakken, grappig hoor! Na een paar holes gaat de strijd eigenlijk wel gelijk
op. Alleen met het aantal ballen gaat het wat minder, 4 holes gedaan en al 7
ballen zoek! De baan is aangelegd tussen water, doe daar onze techniek en
natuurlijk de wind (ligt het altijd aan) bij en de ballen kunnen wel eens
net in het water rollen. Na 6 holes houden we een kleine, verplichte pauze
omdat we geen ballen meer hebben.Roy had de laatste zoek geslagen dus moest
hij maar even nieuwe gaan kopen. We spelen hierna weer profesioneel verder
en als we even wat snellere collega-golvers voor laten gaan kijken we naast
hun maar even goed naar hun techniek. "Die heeft wel een houding of'ie
ontzettend moet scheiten", is mijn opmerking en na zijn toch niet verkeerde
slag zegt hij ons met een ontzettende "wraak-smile" in het nederlands gedag,
oeps! Na de laatste hole maken we de stand op en wat blijkt, alle 3 hebben
we 56 slagen. Maar omdat Robin het nog maar 2 keer heeft en wij 3 keer
gedaan hebben, moeten we hem tot onze grote frustraltie toch tot winnaar
uitroepen. Als we teruglopen naar ons bussie komen er 2 ausies naar ons toe
om te vragen of we startkabels hebben. Zij zijn aan het werk naast de
golfbaan en hebben de hele dag de radio van de truck aan laten staan, accu
leeg. Ze hebben nog een andere wagen bij maar die truck moet daar weg. We
rijden achter ze aan, geven de startkabeltjes en jawel, onze goede daad voor
vandaag weer gedaan en de truck start. We rijden terug naar de camping waar
we na een plonsje in de zee besluiten om vanavond naar het casino te gaan.
Heel veel geld winnen! Na avondvoertijd, zwembroek wisselen voor lange broek
gaan we naar het Conrad-Hotel waarin een groot casino moet zitten. Het is
inderdaad best wel groot en heel veel aziaten die hier met veel geluid hun
geluk beproeven. Er is wel een grappig spel waar je allemaal rond een soort
van rond gebiedje gaat staan, omstebeurt gooit iemand uit het publiek 2
muntjes de lucht in, waarop je dan op de kop en munt combinaties kunt
gokken. Wel grappig. We besluiten om ook nog even wat te gaan gokken maar op
het laatste moment trekt Robin zich terug en wil zijn geld toch maar niet
verliezen. Of met z'n 3en gokken of anders niet, dan geen miljoenair
vanavond, doen we dat morgen of een andere keer wel. We gaan maar weer
terug, drinken nog wat en duiken als "bijna" miljoenairs het bussie maar
weer in. De laatste keer want vanaf morgen hebben we weer normale bedjes in
het hosteltje in Surfers Paradise!
Groetjes Olger