Ping en Pong inKangaroe en Koalaland
Ha lieve mensjes, Je weet hoe het inmiddels werkt en als je denkt, wat moet ik nu weer mee,
weet je de delete knop te zitten.Neem je favouriete houding op de bedoelde leesplaats weer aan en zorg dat
het niet aankoekt.
26 december, dinsdag
Een beetje heel veel brak worden we wakker van de warmte maar na een
verfrissende duik in de zee en een koude douche zijn we al snel weer koning
Roy en koning Olger (hopen we!?). Natuurlijk hadden we weer geen ontbijt
maar we vonden, omdat het vandaag toch nog kerst is, dat we wel eens een
heel goed ontbijt verdiend hadden. De winkels en restaurantjes in Byron Bay
zijn weer open vandaag dus op zoek naar een leuk restaurantje voor een mooi
ontbijtje. Na het ontbijt kwam gisterenavond toch langzaam een beetje naar
boven, toch maar geen koning Olger en echt brak ben ik lekker naar het
strand gegaan, beetje slapen, lezen, zonnetje liggen. Zeer relaxe 2e
kerstdag. Toch blijft het raar, het is toch niet echt een kerstgevoel wat je
hebt hier. Het enige waaraan je kunt zien dat het kerst is, zijn de
kerstmutsen die iedereen op zijn kop heeft. Maar aan de andere kant toch wel
heel leuk om eens kerst met 30 graden op het strand te vieren. Om ongeveer 4
uur word ik een beetje wakker van kleine druppeltjes uit die lucht vallen,
dan maar terug naar het hostel waar Roy zit te kaarten met de andere
Nederlanders die we gisteren ontmoet hadden. Daar stellen Froukje en Debby
voor om vanavond voor ons te gaan koken. Voordat ze de zin helemaal
uitgesproken kunnen hebben zitten wij allebij al te knikken en zeggen zeer
snel dat we het een heel goed plan vinden! Twee uurtjes later zitten we dan
ook lekker met zijn 6en te smullen. Froukje, Debby, 2 andere Nederlanders en
wij. Het voer is echt perfect waarna we nog maar even goed gaan natafelen,
maar al snel komen weer de onweerstaanbare dobbelstenen op tafel, ja, het
mexen moet toch maar weer gebeuren. Wel stellen we voor om het wat rustiger
aan te doen maar…. lukt niet dus aan het eind van de avond zijn we allemaal
weer redelijk in de gloria. Wel heel gezellig, leuke gesprekken, drankje,
mooi hoor! We hadden eigenlijk vanavond afgesproken om nog te gaan stappen
maar dat stellen we maar uit tot morgen. Ook omdat langzaam de 1 na de ander
afvalt / omvalt of opgeeft / overgeeft, mooie combinatie! Wij vinden in
iedergaval goed ons bedje en zijn zelfs vandaag geen sleutels kwijt om de
deur open te doen.
27 december, woensdag
Ik weet nog dat ik gisteren een beetje beschonken in een lege kamer naar de
top van ons stapelbedje gekropen ben maar als ik wakker word ligt heel de
kamer ineens vol??? Roy ligt onder me, begrijpelijk, maar in het 2 persoons
bed liggen ineens 2 hoopjes mens, met grote tassen ernaast! Niks gemerkt!
Roy wordt ook wakker, we moeten jammergenoeg voor 10en uitchecken dus eruit
maar, maar als we weglopen blijven we toch nog even heel verbaast voor het 2
persoons bed staan. Wel grappig, als 2 grote eikels staan we echt voor het
bed, we zijn misschien nog half dronken en slaperig, maar zelfs na heel goed
kijken komen we er niet achter of de hoopjes mens nu vrouwlijk of mannelijk
zijn?? Heel raar. We zien geen hoofd, geen tietjes, niks, zullen ze
misschien dood zijn, nou ja, zal wel goed wezen! Vandaag zouden we eigenlijk
richting Sydney rijden voor oud en nieuw, maar Froukje en Debby moeten ook
naar Sydney dus dan kunnen ze mooi meerijden in onze superbus. Is nog
gezellig ook en wie zou er natuurlijk niet mee willen rijden in zo'n
ongeloofelijk stuk machinaal wonder op wielen. Zij hebben voor vanacht nog
een kamer in het hostel geboekt en ze moeten de 29e in Sydney zijn. Dus
besluiten we vanacht maar in de bus op het parkeerterrein te pitten en dan
morgen rustig met zijn 4en weg te rijden. Natuurlijk hadden we weer geen
ontbijt maar zo'n hostel is net een groot studentenhuis, dus van alles te
vinden in die grote koelkasten. Stiekum hebben we dan ook een goed ontbijt
met brood en pindakaas. Het weer vandaag is niet echt goed, regen, regen en
nog eens regen. Door het rotweer is het een mooie dag om na het gestolen
ontbijt maar eens goed te gaan internetten. Door de regen loopt de tijd al
snel een beetje uit de hand waarna ik ook nog wat informeer naar duiktochten
en tripjes naar wat eilandjes. Dat ziet er allemaal goed uit en de prijs is
ook niet al te hoog. Terug in het hostel bespreek ik het met Roy en die
vindt het perfect. We gaan morgen dan even een 3 daagse tocht naar "Fraser
Island" en een 3 daagse zeil/duiktocht naar "the white Sunday Islands"
boeken.Bij de "Fraser Island" tocht wordt je met 8 mensjes in een grote
jeep gegooit, die je dan 3 dagen zelf over een onbewoond regenwoud eiland
kan krossen. Tentjes, bier en eten mee en meer heb je dan niet nodig. De
zeil/duiktocht is op een boot van 25 meter waar je 3 dagen met 20 man zit.
Beetje zeilen, duiken, snorkelen, komt wel goed. De boot vaart dan 3 dagen
tussen de eilandjes en mooie duikplekjes door. We kunnen deze tripjes nu
heel voordelig boeken met een open datum, dus zelf weten wanneer we er dan
naar toe gaan. Wel handig. In het hostel doet Roy dan opeens een hele rare
opmerking om volgens mij de vrouwen maar te imponeren en zegt dat wij, jawel
wij, daar bedoelt hij mij ook mee, dat wij wel gaan koken voor hetzelfde
groepje als gisteren. Ik ben het daar natuurlijk niet echt helemaal mee eens
en van wij wordt maar snel ik gemaakt, Roy mag koken en ik doe de afwas wel,
goeie deal. Een paar uurtjes later wordt wel een heerlijke pasta
voorgeschoteld en het voer gaat zeer snel naar binnen. Olgertje doet hierna
natuurlijk met veel plezier, zonder dat ze me er 3 keer aan moeten
herinneren, heel spontan de afwas, iedereen is heel trots op me en ik heb
dan ook zeker een biertje verdiend. Het is inmiddels al wat later en we gaan
toch nog maar even het dorpje in richting het beach hotel, leuke bar! Na 2
avonden proberen gaan we nu toch echt weg richting een kroeg, goed hoor! Er
speelt een goede band maar om 12 uur houd het allemaal al weer op. We zitter
er allebij ook al een beetje doorheen, zijn tenslotte ook geen 20 meer en
die vermoeide kerstdaagjes gaan ook niet in de koude kleren zitten
natuurlijk! We gaan dan ook maar terug naar ons campertje die netjes op het
parkeerterrein van het hosteltje op ons staat te wachten.
28 december, donderdag
Vier uur s'morgens, liggen net lekker te slapen en wat is dit nu weer?? Een
of andere grote eikel staat tegen onze camper aan te duwen, waardoor we een
beetje van de ene naar de andere kant gerold worden. Ik, als stoere Rambo,
open snel de deur en het blijkt de nachtwaker van het hostel te zijn en hij
begint te zeiken dat dit geen camping is en dat we hier nu snel wegmoeten en
enz. enz… Het is 4 uur s'nachts, moeten we nu in de regen op het strand gaan
slapen of zo?? Met mijn slaapkop probeer ik hem nog uit te leggen dat we
hier 3 dagen in het hostel gezeten hebben, moeten wachten op 2 mensen uit
hun hostel en maar gezegt dat we nog een kamer wilde maar dat hun geen
plaats meer voor ons hadden, beetje overdrijven tegen hem natuurlijk. Hij
voelt zich, terecht natuurlijk, dan toch een wel een beetje schuldig en we
mogen voor deze keer blijven staan. Dan toch maar weer lekker gaan pitten
maar om 9 uur worden we er toch uitgebrand. Even douche, rustig ontbijtje
stelen, meisjes in de camper laden en de "road-trip" naar het feestgeweld
van Sydney kan beginnen. Eerst nog even langs die zaak om de tripjes te
boeken, zakken snoep en lollies halen en de bus wordt gestart voor het
schoolreisje naar Sydney. Het is ongeveer 800 km rijden dus we besluiten dit
rustig in 2 daagies te rijden. Met zijn 4tjes is het gezellig en gaat de
tijd vrij snel, de bus doet alleen na een paar uurtjes weer 1 keer heel
raar, zonder dat we het willen rijd'ie naar die grote "M" langs de kant van
de weg en stopt daar! Ja, dan maar wat eten. Daarna start'ie toch weer en
rijden we door naar Port Macquarie waar we na even zoeken een camping
vinden.We huren daar voor de dames een 2 persoons caravan en wij zetten
onze bus ervoor. Na een groot meningsverschil en na het de uitdagende zin
"je kan het niet eens" zal ik toch eens laten zien dat ik toch echt wel kan
koken! We gaan naar de supermarkt waar ik als een echte Cas Spijkers mijn
ingredientjes en mijn kwaliteits-spulletjes zorgvuldig bij elkaar zoek om
een overheerlijke chicken-tonight schotel te gaan bereiden. Veel vlees,
saus, en 2 minuten kook rijst, geweldig. Met veel genot zie ik na het
kokkerellen iedereen smullen en als het voer op is vraag ik toch maar even
hoe het was maar eerlijke antwoorden krijg ik volgens mij niet. Van te voren
had ik ook wel gezegd dat als ik een slecht woord over mijn eten zou horen,
"die rijd niet verder mee naar Sydney"! Misschien zou dat geholpen hebben??
Hierna komen niet alleen de kaarten op tafel maar ook tot zeer groot genot
van de vrouwen ook een paar grote kakkerlakken. Ja, wij slapen in onze zeer
"schone" camper vanavond, niet tussen de kakkerlakken. We gaan, als echte
mannen, ze toch maar vangen maar als we er een paar hebben, maar meer zien,
zeggen we toch maar dat we ze allemaal gevangen hebben. Die beesten doen
toch niks! Als wij in ons campertje liggen horen we nog wat gegil uit de
caravan maar snel vallen we in slaap.
29 december, vrijdag
We hebben afgesproken dat we vandaag om een uurtje of half 11 weg zouden
rijden richting Sydney. De dames moeten naar familie daar en hebben gezegd
dat ze daar rond 4 uur zouden zijn. Het is nu nog zo'n 400 km rijden, moet
kunnen met pit-stopjes, plas en poep-stopjes en inclusief verdwalen in het
grote Sydney. Het regent ontzettend vandaag, dus mooi weer om te rijden.
Alleen hopen we dat het in Sydney wel wat beter weer zal zijn, zou toch wel
jammer zijn om nieuwjaar in de regen te moeten vieren. Na een goed ontbijt
gaat het schoolreisje weer verder, weer spulletjes en meisjes inladen en het
wordt een rustige reis waar bijna iedereen om beurten ligt te slapen. Je
zult het niet geloven maar exact om 4 uur rijden we in Sydney, na jawel 0
keer fout gereden, naar de wijk waar die familie moet wonen. Daar duurt het
een tijdje voordat we de goede straat gevonden hebben maar uiteindelijk
krijgen we bij de ouders van Froukjes tante een verdiend koud biertje
aangeboden. Omdat wij voor vanavond nog een slaapplaats nodig hebben bellen
we eerst even het hotel op waar we vanaf morgen een kamer geboekt hebben,
maar die hebben geen plaats, dan bellen we maar even wat campings op en
eentje heeft er nog wel een plekkie voor ons. Nemen afscheid en onder het
rijden naar de camping besluiten we toch nog maar even wat hostels midden in
King Kross (wijk in de stad) op te bellen. De camping waar we nu naartoe
gaan ligt nog een uur rijden uit het centrum en nu rijden we bijna in het
centrum, dus dat zal wat beter zijn als we nog wat kunnen vinden.Na een paar telefoontjes hebben ze nog wel een bedje, later blijkt inderdaad
letterlijk een bedje, voor ons midden in Kings Kross. Rijden er naar toe,
planten de auto voor de komende 5 dagen in een parkeergarage en bij het
hosteltje hebben we een kamertje met een klein twijfelaar-bedje erin. Ok,
het is maar voor 1 nacht, morgen hebben we dat andere hotelletje geboekt,
dus vooruit dan maar. Bij kerst is ook nog een vriend van Roy, Robin, naar
Sydney gevlogen die we dan hier zullen oppikken dus die geven we dan maar
even snel een telefoontje om wat af te spreken. Hij zit nu in een ander
hostel midden in de stad dus we spreken af in een kroegje daar in de buurt.
Omdat hij, Robin, ook met ons oud en nieuw gaat vieren en wij voor die
speciale gelegenheid onze hele foute lelijke stinkende hawai-shirts aan gaan
trekken, hebben we voor hem dan ook maar de lelijkste gekocht die we konden
vinden. In het kroegie drinken we wat biertjes, geven hem zijn waanzinnige
kadeau, maar niet al te laat gaan we weer terug. Robin was een beetje
ziekjes en moest zich even excuseren om wat naar buiten te gooien. Goede
eerste ontmoeting want deze akties moet je zeker goed onder de knie hebben
als je in onze camper mee wilt rijden. Als we in onze "bruid-suite" aankomen
hebben we een paar goede duw-gevechten om ons eigen plekkie in het
mini-bedje vinden, maar uiteidelijk slaapt het toch wel redelijk.30 december, zaterdag
Om 10 uur moeten we weer eens uitchecken, dus om kwart voor 11 lopen we met
onze rugzakjes, bepakt voor de komende 3 dagen richting het andere hotel wat
we de vorige keer toen we in Sydney waren voor oud en nieuw geboekt hebben.
We hadden toen een leuk kamertje wat we nu weer voor een goede prijs konden
hebben. Als we aankomen bij dat hotelletje blijkt dat ze helemaal geen
"Bours" of "van Panhuis" kennen, "nog nooit van gehoord" zeggen ze, en of we
niet zo moeilijk willen doen want ze zitten toch vol! We proberen eerst nog
even vriendelijk uit te leggen dat ik gisteren nog gebeld heb, alles ok was
gisteren en toch zeker wel geboekt hebben. Als ze ons blijven negeren en als
vooral de "bitch" die ons vorige keer een kamer beloofd heeft ons een grote
mond geeft, raken we het een beetje veel zat en zijn we in staat dat hotel
maar even te verbouwen. Maar ja, lieve jongens zoals wij natuurlijk zijn,
houden we ons weer netjes in, schelden ze nog wel een "klein beetje veel"
vol maar meer kunnen we ook niet doen. Ze zijn gewoon overboekt en hebben
onze kamertjes weggegeven, stelletje .......en....... ook......en
vooral......(voor het lezende kindervolk!) Zitten we dan, 30 december, in
de drukste stad van Australie en omstreken voor nieuwjaar zonder kamer, als
een echte zwervers met een rugzak op je rug. Na wat vragen blijkt alles
natuurlijk vol te zitten alleen een hotel van 250 dollar per nacht heeft nog
wel een kamer. Beetje veel te veel en pissig lopen we maar terug naar ons
hosteltje waar we gisteren verbleven, kijken of ze daar misschien nog iets
hebben.Onderweg passeren we een klein kotje waar accomodatie boven staat en
waarempel, na vragen heeft deze nog wel een klein kamertje voor morgen en
overmorgen. Nu alleen voor vanavond nog een plekkie zoeken. We zeggen dat we
het alleen willen boeken als hij voor vanavond voor ons nog een slaapplaats
weet en na wat bellen heeft hij een kamer voor ons geregeld in hetzelfde
hostel waar we vannacht ook geslapen hebben, wel grappig! Deze kamer is wel
3 keer zo groot en heeft 2 grote bedden, paradijs na anderhalve maand
camper-bedjes. In Sydney zit ook nog een meisje die Roy en ik uit Renesse
kennen, Floor, zij is hier ook aan het rondreizen en oud en nieuw wil ze ook
hier vieren. We bellen haar even op en spreken af om elkaar vanavond op de
trappen voor het opra-house te ontmoeten. Hierna lopen we naar het hostel
van Robin waar we hem oppikken en besluiten naar het grote Aquarium te gaan.
Dat moet 1 van de indrukwekkendste Aquariums van de hele wereld zijn, met
een stuk waar je in grote glazen buizen onder het water tussen de haaien
doorloopt. Het is inderdaad schitterend, vooral de haaien zijn heel mooi!
Hierna gaan we naar de "Harbour" waar "De Batavia" ligt, dat Nederlandse 17e
eeuwse v.o.c.-bootje die ze helemaal nagebouwd hebben. Verder is dit echt
een toeristisch plekje met alleen maar shopjes en restaurantjes. We gaan
even lekker op een terrasje zitten, biertje erbij, zonnetje erbij zodat de
tijd weer snel voorbij gaat. We gaan even terug naar ons hostel waarna we
een klein tukje doen en een paar uur later de taxi naar het opra-house
pakken om Floor te ontmoeten. Inmiddels is het weer een beetje gaan regenen
dus als we Floor eindelijk zien duiken we maar snel een kroegje in. Daar
wordt het weer een beetje te gezellig en in de hele vroege uurtjes, nadat we
de koning van de dansvloer waren en een "ontbijt" bij de Mac gehad hebben
duiken we maar onze bedjes in.31 december, zondag
De laatste dag van het jaar 2000. Om een uurtje of 10 wordt ik al wakker en
kan eigenlijk niet echt meer slapen. Roy ligt nog lekker te knorren, dus
besluit ik maar alleen op stap te gaan. Spreek nog wel even met Roy af dat
ik om 5 uur weer hier in de kamer terug ben, maar hij zegt vandaag toch de
hele dag op zijn bed te gaan liggen, "was gezellig gisteren, he Roy!!" In
Sydney staat de MG-Tower, dat is een soort van uitkijk toren ongeveer 300
meter hoog. Mooi iets om die vandaag maar eens even te gaan beklimmen.
Nee..., niet met de trap hoor maar gewoon met de lift naar boven. Als ik
daar aankom staat er een rij van ongeveer een half uur, aangezien wachten
niet echt mijn sterkste punt is twijfel ik toch even om naar boven te gaan,
toch maar doen dan. Het is het wachten zeker wel waard! Eerst een soort
rondleiding door allemaal zalen waar ze de geschiedenis van Australie
vertellen. Met verhalen waarbij een 3-dimentionale film gedraaid wordt en
een zaal waar allemaal beweegbare stoelen in staan waarin je op een
bioscoopscherm voor je kijkt en lijkt of je dan net over australie vliegt en
alle hoogtepunten bezoekt, heel grappig. Maar omdat die stoel in die
"kermis-atractie" zo ontzettend bewoog en de beelden nogal erg snel gingen
kwamen mijn gisteren-avond-biertjes en mijn weinig slaap een beetje naar
boven. Gelukkig ging alles net goed en met de lift naar boven om maar even
rustig van het mooie uitzicht van Sydney te genieten. Heel grappig om te
zien was dat het nu nog maar half 1 is en dat delen van het opra-house, de
parken naast de het opra-house en harbour-bridge al goed gevuld waren met
mensen.Deze staan nu al te wachten, proberen de beste plekken te krijgen
voor het vuurwerk van vanavond. Wij hebben pas om 6 uur met Robin en Floor
afgesproken, benieuwd of we dan nog een leuk plekkie kunnen veroveren. Het
uitzicht is inderdaad geweldig vanuit die hoge toren. Terug op de grond loop
ik nog wat door de binnenstad, effe nog wat eten, dan toch maar lekker in
het zonnetje terug naar Roy lopen om op Robin te wachten. Floor belde dat we
haar om een uur of 6 wel voor de trappen van het opra-house zouden zien. Als
Robin ons klein-hotel-kamertje binnenkomt heeft hij zich uiteraard aan de
afspraak gehouden en loopt hij in zijn oerlelijke gele hawai-shirt, Roy en
ik trekken onze eigen stinkende lelijke shirts aan, geld in de zak, nog even
een doosje bier, fles champagne, 2 flessen wiskey en een doos goeie sigaren
halen en klaar voor de laatste dag van 2000 !!! Als we de wiskey, bier en
sigaren gaan kopen krijgen we te horen dat het ten strengste verboden is om
alcohol en glaswerk mee te nemen naar het opra-house en alle andere plekken
om het grote vuurwerk te zien. Ok, wat nu, hebben we net alles al gekocht
horen we dat we het niet mee mogen nemen. We denken dat het wel mee zal
vallen en nemen de gok dat ze toch niet zo streng zullen zijn. Ze zullen
toch niet iedereen kunnen controleren of wel dan. De taxi brengt ons zo
dicht mogelijk bij het opra-house waar we tussen ongeveer nog 100.000 andere
mensen ongeloofelijk bijna gelijk Floor ontmoeten. En inderdaad, om nog
verder te willen komen naar het opra-house of de harbour-bridge, moet je
eerst door een grote controle heen. Iedereen wordt gecontroleerd op drank en
glaswerk. Wat nu? Alles weggooien, echt niet!! Dan komen we op het
waanzinnige idee om maar even 2 plastic flessen appelsap te kopen, die we
snel leeggooien en onze wiskey erin gieten. Drinken de biertjes maar even
rustig in het zonnetje voor de controle op, nu alleen nog de fles champagne!Robin heeft een broek met grote zakken aan de zijkant, als die fles erin zit
en zijn lelijke shirt hangt erover valt het hopelijk niet op. Wij lopen er
geloofwaardig, grote jongens als we zijn met onze fles "appelsap" door de
controle en zonder problemen zitten we even later op de trappen van het
opera-house. Wiskey'tje, sigaartje, nog net een zonnetje, mooie laatste dag
van het jaar. We wachten daar tot 9 uur, het is nu net donker en het eerste
vuurwerk moet beginnen. Ze hebben 2 keer vuurwerk gepland, een klein
voorgerecht om 9 uur en om 12 uur een ontzettende grote. Het vuurwerk om 9
uur is al heel indrukwekkend om te zien, 15 min. lang, op 3 verschillende
plaatsen om de harbour-bridge en het opra-house, prachtig. We lopen hierna
de trappen van het opra-house weer op waar we de wiskey en de sigaren koning
maken tot 12 uur. Het is echt een verschrikkelijk gezellige sfeer op de
trappen, iedereen heeft toch op 1 of andere manier wat drank meegesmokkeld
en zitten allemaal klaar 2001 goed te beginnen. Om 10 voor 12 is het dan
zover, we lopen naar het grote plein voor het opra-house en wachten op het
grote vuurwerk. !! 10, 9, 8, (inkorten) 2, 1,YEA, HAPPY NEW YEAR,
en het vuurwerk wat dan losbarst is echt ongeloofelijk. Op 5 verschillende
plaatsen, overal om je heen is de hemel verlicht met de mooiste dingen, echt
verschrikkelijk mooi. Ik had wel eens wat vuurwerk gezien maar dit is echt
perfect. Om 12 uur laten we de fles champagne nog schieten en nemen snel een
slok. Alle mensen om ons heen liepen tijdens het champagne-spuiten snel weg
en als ze terugkomen besluit Roy om nog maar eens te proberen of de fles
spuit. Geweldig, iedereen onder de champagne maar niemand die er een
probleem van maakt, zo'n goede sfeer!! Na het vuurwerk en iedereen op het
plein happy newyear gewenst te hebben lopen we richting het centrum om op
zoek te gaan naar een goede bar. Maar we komen niet verder dan het eerste
pleintje in de stad, daar spelen wat bandjes en het is er heel gezellig. We
veroveren goede plekken op de dansvloer en vermaken ons hier een paar
uurtjes prima. Omdat het nog steeds ongeveer 20 graden buiten is hebben ze
overal in de stad open-lucht concerten georganiseerd. Hierna lopen we naar
Hyde-park, een groot park in de stad, waar nog een heel groot podium met
allemaal bandjes moet zijn. Het is er inderdaad heel gezellig en ze verkopen
er ook nog eens bier, door deze goede combinatie zien we hier de zon weer
opkomen. We nemen hierna een taxi naar Kings-Cross waar we in een hele rare
"Al Bundy-Bar" nog een afzakkertje, maar niet veel later liggen we weer in
ons kleine hotel-kamertje het nieuwe jaar in te snurken.
1 januari, maandag
10 uur, de telefoon gaat, welke........ belt er ons nu weer zo vroeg
wakker?? Maar het is nu natuurlijk 12 in Nederland, nieuwjaar begint daar,
en het zijn vrienden van Roy! Altijd leuk om weer wat van het thuisfront te
horen. Daarna lekker slapen maar om 10:30 gaat hij weer en ook gelukkig
nieuwjaar aan Pierre, Michiel en iedereen die ik toen wel en ook niet
gesproken heb. Eindelijk kunnen we weer wat slapen en worden we om een
uurtje of 2 wakker, we kijken elkaar aan en voelen ons toch niet echt 100 %
allebij. Kijken naar onze koelkast en, ja, slechter kunnen we toch niet
worden dus laten we het nieuwe jaar maar goed beginnen. Hij gaat verbazend
goed naar binnen maar we besluiten toch maar een rustig dagje te houden. We
hebben zelf een tv op onze "suite" dus kijken we 2 stomme jaren 60 cowboy
films, erg interessant. Froukje en Debby bellen nog even om gelukkig
nieuwjaar te wensen en of we vanavond nog zin hebben om wat te gaan drinken.
Dit vinden we wel een leuk idee maar laat zal het toch niet worden. Om een
uur of 5 bellen we Robin maar even op en daar besluiten we maar even naar de
bioscoop te gaan. Ontbijten wat om 6 uur en gaan rustig de bioscoop in en
lopen daar 2 uur later nog steeds verrot uit. Lekker hoor, zo'n lekker niks
doen dagje. Wel zijn we het erover eens dat we morgen uit Sydney vertrekken
en in de richting van Byron Bay en de Gold Coast gaan rijden. Na de film
lopen we naar een kroegje waar we Froukje en Debby ontmoeten, hebben wat
nieuwjaars-biertjes maar snel liggen we toch weer in ons "king"size bedje.
Morgen gaan we uit Sydney, weer op weg de strandjes, zee en zon. Lekker
hoor, hebben we wel weer verdiend!Probeer weer snel meer te mailen, moet nog veel inhalen.
Groetjes Roy en Olger
_____________________________________________________________________________________