Ping en Pong in Kangaroe en Kkoalaland
Ha lieve mensjes
Prettige kerstdagen gehad?? Zal wel met een mooie witte nederlandse kerst!
Aangezien ik nog vrij veel daagjes moet schrijven is hier alweer een ander
mailtje. Is wel weer wat veel, maar ja, anders delete je het gewoon. Geen
probleem!
1 december, Vrijdag
Om ongeveer 11 uur checken we uit op de camping en de “superbus” ,met nieuwe
toeter(!!) en volle banden, zal ons vandaag naar Canberra brengen, hopen we.
Canberra is de hoofdstad van Australie en het moet daar op vrijdagavond erg
gezellig zijn. Een goede rede om te gaan dus! De “snel”weg van Eden naar
Canberra loopt een beetje door de bergen maar de bus kan dat makkelijk
hebben natuurlijk! De snelwegen hier in Australie zijn niks meer dan een
autoweg waar de kleine vluchtstrook tevens fietspad is. Gelukkig zijn er af
en toe inhaalstroken waardoor we de auto-polonaise achter ons voorbij kunnen
laten gaan, maar ja, wij hebben een nieuwe toeter!?! Na een uur of 2 toeren
komen we bij de bergjes aan, maar onze trekschuit blijkt het er aardig
moeilijk mee te hebben. Als we een beetje helpen door aan te moedigen,
schreeuwen, dakklopjes geven gaat het toch een beetje beter zodat we in de
2e versnelling “hard” naar boven scheuren. We besluiten te beloven dat als
ze ons in Canbarra brengt dat ze nieuwe olie krijgt en plotseling schieten
we vooruit en 1 ½ uur later staan we in de hoofdstad. De campings zijn een
beetje uit de stad en aangezien we allebij wel zin hebben in een biertje
parkeren we op een verscholen parkeertereintje en binnen 3 sec hebben we het
volgen plan:”snel de kroeg in, eruit rollen, de camper in, slapen, volgende
dag camping zoeken”. Na een klein rondje door de stad komen we bij een
Ierse-pub (zijn wel populair hier) waar het er gezellig druk uitziet. Lopen
binnen en zien een mooi hang plaatsje aan de bar, bestellen 2 “pints” en na
die lange rit de perfecte plaats en positie om effe goed uit te rusten.Naast ons staan een stuk of 10 Canberra-vrouwen een beetje te overdreven een
verjaardag te vieren. We voeren er een klein gesprek mee maar het zijn toch
rare hoe…(o’nee Visser) vrouwen. Een paar biertjes later lopen we naar de
dansvloer waar een leuk bandje begint te spelen. Aan ons tafeltje komt een
man uit Zambia staan die mij ½ uur lang wijs probeert te maken dat Holland
naast Zwitserland ligt! Ik geef die arme man maar gelijk voordat we erom
moeten “boxen”. We hebben nog wat gesprekken met Ausies en als we over
Holland beginnen is het gelijk “oh, the Van De Hoogeband country”, wel
grappig dat die gast hier zo populair is. Als de band ermee stopt willen we
er vandoor gaan maar buiten komen we dat groepje “overdreven” vrouwen tegen
die ons meenemen naar een night-club een straat verder. Wel gezellig daar
maar na een paar drankies toch maar wankelend ons huis opzoeken. Op onze
terugtocht “vinden” we een fiets die ons een kleine sight-see tour door de
hoofdstad geeft en na even zoeken vinden we de toch de camper. Roy besluit
te gaan pitten, ik beluit om alvast te gaan trainen voor de “tour de france”
en doe nog een extra rondje. Al tourend door de stad zet ik de fiets weer
“netjes” terug en tijd om het parkeertereintje is te gaan bekijken.
2 december, Zaterdag
Al stuiterend wordt ik wakker en zie dat Roy achter het stuur zit en net de
parkeerplaars afrijd richting een camping. Ik ontwaak langzaam maar kom
zeker tot de conclusie dat een douche niet slecht zou zijn. De camping ziet
er gezellig uit en na het opruimen van de camper, het vinden van een
fietshelm (??), komt de buurvrouw zich even voorstellen. Ze komt uit
Australie en is niet op reis met een auto of een camper, maar met een
omgebouwde touringcar-bus, een echt huis! Ze geeft ons een rondleiding, maar
ze wil hem jammergenoeg niet ruilen. Ze bied ons een biertje aan (11:30?),
vooruit dan maar, stink toch nog naar het bier van gisteren dus geen
probleem, en het blijkt dat ze het goed voor elkaar heeft. Vriend met hele
goede baan, veel geld, die in zijn vrije tijd naar haar vliegt en zij reist
gewoon een beetje rond. Een 2e biertje gaar er ook nog wel in maar dan is
het toch echt tijd om iets nuttigs te gaan doen, we nemen dus een 3e! Hierna
toch maar een verdiende douche, trekken onze hawai-shirts aan en rijden naar
het gedeelte waar alle overheidsgebouwen staan. Canberra is speciaal gebouwd
om de hoofdstad van Australie te worden en de hele stad is dan ook volgens
een bepaald plan gebouwd zodat het er heel ordelijk en vooral heel groen
uitzien.Als eerste gaan we het Science museum binnen, heel grappig, echt
gemaakt voor kids. Na 2 uur plezier komen we eruit lopen naar de bib om te
internetten maar.. een gesloten deur. Dan maar de bus in en op naar het
“parlements house”, moet 1 van de meest indrukwekkende gebouwen van
Australie zijn. We zetten ons huis bij het oude “parlement house” en lopen
tezamen met zwaarbepakte andere mensen naar het nieuwe. Er blijkt vanavond
op het grote grasveld voor het parlement house een groot spektakel te zijn
met als hoogtepunt dat de lichtjes in de 30 meter hoge kerstboom aangestoken
worden. Hele families gaan met picknick-uitrusting op stap om dat allemaal
mee te maken. Wel vreemd om met 30 graden het soort van begin van de kerst
mee te maken. Denk dat een witte kerst er dit jaar hier niet in zit!! Het
“parlement-house” is inderdaad 1 van de mooiste gebouwen die ik ooit gezien
heb, heel mooi! Het is heel symetrisch op een heuvel gebouwd met een perfect
uitzicht over de stad als je op het gras dak in het verlengde van de heuvel
naar boven loopt. Lekker interessant, he! We liggen daar even lekker in de
zon en vinden dit een mooie dag om een bbq te gaan houden. Als we met onze
bus langs het oude parlement rijden zijn er net +- 100 mensjes aan het
poseren voor een trouwfoto. Omdat we voor de verboden kortere weg gingen
rijden we nu tussen de fotograaf en de groep door, Roy ertussen stoppen,
toeteren, ik uit het raam hangen, zwaaien en een foto maken. Je moest die
verbaaste gezichten zien, echt grappig! Onze bbq wordt daarna niet zo’n
succes als de foto, maar na 2 uur werd hij toch een beetje warm. Wel met
behulp van 1 pak aanmaakblokjes, benzine en zelfs de kolen in de oven
gedaan. Maar toen hadden we alles al in de pan gebakken. Het buikje was toch
weer goed verzorgd en tijd om te gaan pitten.
3 december, zondag
Om 10 uur moesten we van de camping afzijn, dus wij natuurlijk netjes vroeg
uit bed en om 9.45 al uitchecken. Tuurlijk niet, werden om 8.30 al ons
campertje uitgebrand! Dus dat verklaart de rest! Het is vandaag echt niet
normaal warm, het is nu 11 uur en 34 graden! Op de kaart vinden we een mooi
park aan het meer om te gaan ontbijten. In Canberra hebben ze namelijk een
groot meer aangelegd waaromheen de stad geplant is waar we de bus parkeren
en bij een mooi uitzicht stroomt het park vol met picknick gezinnetjes.
Ontbijten, relaxen wat in het zonnetje en rijden naar de bib om te
internetten. Er staan daar inderdaad ongeveer 50 internetcomputers maar
e-mailen gaat er niet. Je kunt alleen maar info opzoeken, wat is dat nu voor
een bib??? Dan maar de vragen vanWWW.VRIJDAGMIDDAG.NL
invullen. (Na het lezen van deze e-mail, moet je hier trouwens ook even naar
toe surfen!!!!!) Twee uurtjes later rijden we Canberra uit en door de
bergjes in onze “berggeit” gaan we proberen Batemans Bay te bereiken. Het
wordt een mooie trip door de natuur en al toeterend en zwaaiend naar alle
voorbijgangers stopt de bus ineens bij zo’n grote letter M langs de weg.
Rare bus, maar ja dan maar wat eten daar. We vinden een leuk campinkie waar
ook een hosteltje bij zit. Het is inmiddels al avond, ochtend op het
thuisfront en mijn broer is jarig dus even bellen, jammer voice mail! We
kijken even op het terras bij het hostel en raken in gesprek met 2 zwitserse
meisjes waar we even bij gaan zitten. Zij zitten allebij in hele relaxe,
(soort van Tacus koopt hem voor 3 kamelen) grote stoelen. We drinken wat,
ouwehoeren wat, maar die houten krukkies van ons zijn toch niet echt lekker
voor je zitvlees. En bespreken maar even snel in het nederlands dat wij die
stoelen maar moeten hebben! Opeens ziet Roy een spin lopen, en ik vul hem
snel aan als 1 van de meisjes vraagt “Waar??”, “Onder je stoel!!” Ze
springt op en wil er niet meer zitten, mooi!, 1 stoel veroverd, nu de andere
nog. Dat duurt gelukkig niet lang en als Koning Olger en Koning Roy genieten
we van ons laatste biertje.
4 december, maandag
Al vroeg worden we ons huis uitgebrand waarna we in een foldertje lezen dat
ze hier in Batemans Bay 1 van de grootste, chique’ste en mooiste golfbaan
van Australie hebben met maarliefst 27 holes. Er volgt dan natuurlijk al
weer snel een uitdaging maar golven kunnen we eigenlijk allebij niet. Toch
vinden we het wel het proberen waard om te kijken of we daadwerkelijk als
golf-pro’s die chique baan op kunnen komen. We parkeren onze limo-bus tussen
de iets te dure auto’s trekken onze polo-shirtjes, nette korte broek, en
sportschoentjes aan en lopen tussen de daargenomen foto’s van belangrijke
tournooien en spelers naar de receptie. Een vrouwtje kijkt ons raar maar
vriendelijk aan maar na ons mooie geloofwaardige verhaal dat we goede
golvers zijn, in Sydney werken en hier voor zaken zijn krijgen we een
tijdelijk lidmaatschap voor elkaar geluld!! Ha Ha, gelukt!! We lopen als
profesionals naar de golfshop waar we met ons lidmaatschap spullen kunnen
huren en wat ballen en pinnetjes om vanaf te slaan kopen. Na het betalen van
80 dollar krijgen we allebij tevens een tas met stokken mee, ik vraag nog om
zo’n mooi golfauto’tje maar dat kost wel heel veel dollartjes! Buiten zien
we een paar van die karretjes staan waar je je tas met “clubs” in kunt
zetten dus die “lenen” we maar. We zijn niet voor niets lid natuurlijk.OK, nu baan 1 zoeken. Natuurlijk ligt de afslag exact voor het gevulde clubhuis,
doet ons niks. We slaan profesioneel wat in maar dan moet het toch gebeuren.
Roy eerst, na 2 keer mis, 1 keer een rollertje van 4 meter wordt de 4e toch
een hele mooie knal. Beetje uit de richting maar toch... niet slecht. Nu mag
ik, ga goed staan en jawel in 1 keer raak, maar.... niet in de richting van
de baan maar hij gaat recht af op de hiuzen en tuinen ernaast. Al zoekend
naar onze ballen passeren een paar andere colega-golvers maar uiteindelijk
vinden we de ballen. Die van mij ligt in een tuin maar niemand thuis dus
gewoon over het hek en uit die tuin verder gaan. Dit gaat nog een tijdje
door maar we liggen toch steeds meer naast, of op een andere baan dan op de
goede. Het gaat steeds beter en Roy scoort zelfs bonuspunten door een
lopende eend te raken. Na 4 uur golf, 30 graden, 9 holes, 1 bal te water,
een gewonde eend, 8 omgeploegde bunkers, 41 gaten in de baan, 16 vergeten
pinnetjes en een bose buurman hebben we het toch mooi gered!! We besluiten
ons clubhuis nog even een bezoek te brengen, drinken een verdiend biertje en
gaan in onze limo-bus richting Sydney. Na een paar uur rijden hebben we er
eigenlijk al wel genoeg van dus besluiten we te stoppen in Bundaree National
Park.Overal in Australie zijn natuurparken waar ze een camping maken. We
komen aan op een parkeerterrein bij een mooi strandje wat uiloopt in de
rotsen. Lopend over de rotsen besluiten we vandaag maar gewoon op het
parkeerterrein te pitten. Bij terugkomst komt Roy zijn padvindertijd weer
boven en begint een kampvuur te maken, maar na ½ uur staat er een ranger van
dit Yogi-bear park voor ons neus en dwingt het vuurtje uit te maken. We
mogen hier ook al niet blijven pitten maar 1 km verder is een camping. OK,
meneer de bos-ranger en we rijden naar de camping waar je zo op kunt en waar
ze ’s morgens geld komen halen. Als we in de bus wat zitten te lezen horen
we ineens een raar geluid. We openen de deur en naast ons zit een possum
eten te zoeken. Dat is een klein beertje in de vorm van een eekhoorn, of
zoiets, heel grappig om te zien. Bewaakt door onze eigen Yogi-possum gaan we
dan ook veilig slapen.
5 december, dinsdag
We feliciteren elkaar met Sinterklaas, kijken onder en in de schoorsteen,
onder de bus maar niks hoor.... de grote lieve sint is ons vergeten. We
rijden zonder te betalen, bos-ranger is nog niet geweest voor zijn geld,
terug naar de parkeerplaats bij het strandje. Ontbijten daar en maken een
wandeling van 2 ½ uur door het natuurpark. Hele mooie rots clif’s waar de
zee tegenaan slaat, waaromheen nog echt onaangetaste natuur staat. Daarna
zwembroek aan en snel een duik nemen. Het strand is prachtig wit en het
water blauw. Al zwemmend, voetballend, liggend en vooral relaxend gaat de
dag snel voorbij en aan het eind van de middag besluiten we toch maar verder
richting Sydney te rijden. Bij de bus zitten allemaal pappagaaien heel leuk
om ze zo in het wild te zien. We voeren ze wat cornflakes die ze echt ui je
hand eten. Rijden richting Sydney maar maken nog maar een tussenstop in
Royal National Park. Roy(al) vond de naam zo mooi dus moesten we daar even
stoppen. Er is daar een beetje rare, oude gratis camping maar goed genoeg
voor ons. S avonds drinken we een biertje aan een picknick tafeltje en zodra
het donker wordt horen we weer een vreemd geluid. Het is weer zo’n
possum-beest die nu achter ons, eten loopt te zoeken. Stil zitten we naar
hem te kijken en opeens springt’ie de tafel op en begint aan ons en ons bier
te snuffelen. We zitten doodstil en langzaam steekt Roy zijn vinger uit
waarin hij plotseling begint te bijten. Van schrik maakt Roy een beweging
waarna de possum de boom in vlucht. Ik Roy op zijn donder geven dat hij
bewoog, nu is’ie weg, maar ja. Genoeg possum-beest vandaag, morgen misschien
weer!
6 december, woensdag
Vroeg uit bed, vandaag willen echt proberen Sydney te bereiken. Na een
uurtje rijden maken we bij een soort berg-meertje een ontbijtstop. Weer een
mooi uitzicht en hele grote witte kakatoes om ons heen. We kijken of we ze
kunnen voeren en inderdaad ze eten zelfs gewoon netjes uit je hand. Heel
grappig om te zien. Beesten van ongeveer 45 cm groot zitten netjes te
wachten tot dat je ze wat aanbied. Na al ons eten aan die mooie beesten
gegeven te hebben zit er ook nog een eendje bij, “Dat zielige eendje moet je
ook nog wat geven” zegt Roy. Mijn laatste stukje brood rijk ik naar het
eendje maar voordat ik mijn hand terug kan trekken zit mijn duim al in de
bek van die zielige “pokke” eend! Met een dikke duim komen we 1 ½ uur later
toch in Sydney aan waarna we gelijk naar king-cross rijden. Dat moet het
gezelligste gebied van Sydney zijn. We parkeren de “van” en vinden snel een
hotel voor een goede prijs in het centrum. Parkeren de bus in een bewaakte
parkeergarage en met een klein rugzakje gaan we het hotel in. Eigenlijk zijn
we alleen naar Sydney gekomen om een hotel voor oud en nieuw te boeken. Dat
moet daar heel gezellig zijn en een vriend van Roy komt dan ook hier
naartoe.Toch wil ik in deze ene dag nog wel even wat van Sydney zien dus
lopen we door de botanical gardens naar het opera-house en de harber bridge.
Wel indrukwekkend om te zien. Door de binnenstad zelf lopen we terug naar
ons hotel en zien nog allerlij “na-ween” van de olympische spelen. We lopen
langs de official olympic shop waar nu alles spot-goedkoop is, want ja, wie
wil nu die rotzooi nog hebben. Wij als echte budget-travellers vinden dit
goed genoeg om een paar orginele shirtjes van de olympische spelen te kopen
en bepakt vinden we ons hotelletje weer. Kings Cross is wel een grappig
gebied om te verblijven, je loopt tussen de barretjes, restaurantjes en
night-clubs, vage striptenten en vooral veel vage lui!! Na een tijdje voor
de tv op de kamer gezeten te hebben gaan we maar even internetten. Komen bij
een internet-cafe waar je voor maar 3 dollar zo lang als je wilt kunt
zitten. Hele mooie gelegenheid om iedereen eens te mailen en we zitten dan
ook tot 12 uur te mailen. Zoeken daarna de Australische Midcity op waar we
om 1 uur al de lichten uit mogen doen. Net 2 biertjes gedronken en ze gooien
ons eruit, rare mensen. Dan maar langs de lelijke heroine-hoertjes terug
naar ons mooie hotelletje.
7 december, donderdag
Bij het uitchecken vragen we of we hier alvast voor oud en nieuw kunnen
boeken en geen probleem, gelukkig, we hebben ook allebij weinig zin om
andere hotels en hostels langs te gaan. We boeken van de 30e t/m 2e en ze
vragen een creditcard nr. als onderpand, daar hebben we natuurlijk Roy zijn
geblokkeerde creditcard voor. Erg handig, sinds zijn tas in Melbourne
gestolen was is die card geblokkeerd maar weten hun veel!! Dus als we toch
nog wat beters vinden is dit geen probleem. Het volgende doel voor vandaag
is Sydney uitkomen en proberen Katommba in de Blue Mountains te bereiken. De
Blue Mountains zijn een groep bergen in een natuurgebied. Ze liggen ongeveer
150 km van Sydney land inwaards dus met onze ferari ehh..... ½ uurtje
rijden. We hebben eerst nog even het hele goede idee om de binnenstad in te
rijden naar de NRMA (ANWB) office om daar wat gedetailleerde kaarten van dit
gebied te halen, anders komen we Sydney niet eens uit. De binnenstad is zo
druk en vol met auto’s dat Roy besluit uit te stappen te lopen naar de NRMA
en als hij er dan uit komt moet de planning zo zijn dat ik in deze file dan
exact voor de deur sta! Het loopt natuurlijk weer fout en ik sta aan de
andere kant van het centrum als Roy de office uitloopt. Aan de andere kant
van de weg zie ik een busbaan en dikke-lul wij zijn ook een bus!Een mooie U-turn tussen de toeterende Ausies en de busbaan op. Het werkt goed
en na wat bose taxi-chaufeurs sprint Roy met een doos nieuwe kaarten de bus in op
weg naar de Blue Mountains! Als we eindelijk Sydney uitrijden passeren we
het olympisch park nog, die we zeker volgende keer zullen bezoeken. Drie uur
latere komen we met veel pijn en moeite Katoomba binnenrijden, plunderen de
buurtsuper, kopen nog 2 mooie tuinstoelen en gaan richting de enige camping.
Katoomba ligt boven in de Blue Mountains en vanaf daar zijn er verschillende
loop routes door het natuurpark. Voor het donker wordt willen we nog een
wandelingetje maken en kiezen een route bergaf richting het dal en vanaf
daar gaat er een treintje omhoog. Als we na een schitterende route door het
regenwoud inderdaad bij het treintje aankomen blijkt de laatste om 16:30 weg
te gaan. Het is nu 18:00 dus jammer, net gemist. We lopen nog wat verder
door het dichte regenwoud maar besluiten maar terug naar boven te gaan
voordat het donker wordt. Na veel zweten vloeken en menigmaal de zin “ Leuk
idee Roy, naar het treintje lopen!” lopen we de camping weer op. Casje
Spijkers duikt de keuken weer in en ik ga eens even lekker met een verdient
biertje in de nieuwe stoelen zitten. Hierna voetballen we wat, wassen de
stink-kleertjes en liggen vroeg naar de plotseling gekomen regen de
luisteren.
8 december, vrijdag
Lekker uitgeslapen lopen we na en goed ontbijt de camping af voor onze
volgende tocht. De berg af, door het dal naar de andere kant van de berg, om
“the three sisters” en weer omhoog. “The three sisters” is het bekendste
punt van de blue mountains, het zijn 3 grote rotsen naast elkaar die boven
de bergen uisteken. Het begin van de tocht bergaf is goed te doen, lopen nog
naar het beging van een waterval, kijken naar beneden maar toch maar een
stapje achteruit, loopt namelijk zo’n 150 meter stijl naar beneden. In het
dal lopen we ongeveer 2 uur door het dicht bos naar de andere kant en dan
inderdaad, jammergenoeg weer bergop. Dat is echt het verrotte. Anderhalfuur
bergop trap/rotslopen. Moet je voor de gein de temperatuur thuis eens op 30
graden zetten en een ½ uur de trap op en af lopen en dat maal 3, leuk hoor!
Zeik nat van het zweet komen we boven en lopen nog even de route waar je
naast “de 3 zusjes” uitkomt, maar dan is het echt relax tijd. We doen die
dag dan ook verder helemaal niks, praten alleen nog wat met de nederlandse
buren en een andere nederlander die, volgens mij, samen met zijn haar zijn
tanden toen ook maar verloor! We eten wat maar de benen willen graag slapen
dus gaat dat dan ook maar gebeuren.
9 december, zaterdag
We worden wakker, kijken naar buiten en de camping is leeg (!?!) Omdat het
een beetje regent is het vrij koel en blijken we tot 11 uur te hebben
geslapen terwijl we om 10 uur van de camping af moesten zijn. Snelle douche,
bus in en richting Blackheath waar een indrukwekkende “hanging-rock” moet
zijn. Daar rijden we naar de tourist center die ons precies verteld waar dat
rotsje dan wel niet moet zijn. Bij het vertelde zijweggetje inderdaad
afgeslagen maar die blijkt nog 6 km lang en alleen toegangkelijk te zijn met
een grote jeep. Toch proberen we het met ons bussie maar al snel merken we
dat dit niet echt de bedoeling is en keren maar terug. Jammer, dan maar geen
hangend rotsje en op weg naar Newcastle. We besluiten dit keer een
toeristische route te nemen en dat hebben we geweten ook. Volgens de kaart
moeten we bij Mount Victoria, klein dorpje een afslag hebben, die we volgens
ons ook pakken, maar... Na 2 uur rijden over dirt-roads en kleine
bergweggetjes komen we weer een dorpje tegen en terwijl we erdoor rijden en
zeggen “he, dit komt me bekent voor!” staan we op exact hetzelfde punt in
Mt. Victoria.Andere afslag dan maar en uiteindelijk komen we tegen de avond
Newcasle binnen rijden. Na lang zoeken en omrijden vinden we toch de
camping. Deze ligt naast het centrum maar er ligt alleen een grote rivier
tussen dus we moesten helemaal omrijden. Newcasle is wel een grote stad en
zaterdagavond dus tijd om dat eens te gaan bekijken. We trekken ons
strijders-kostuum aan en lopen richting het bootje wat op en neer vaart naar
de stad. Als we daar aankomen vaart hij natuurlijk net weg dus ½ uurtje
wachten dan maar. Tegenover de stijgen van de boot is een cafe dus het
wachten is toch niet erg. Twee boten later komen we dan toch in de stad aan
en, na vragen, lopen we een drukke bar binnen. Veroveren een goed stekkie
aan de bar en praten wat met de vriendelijke crocodile-dundee figuren. De
bar sluit al om 12:00 en op dat moment hebben we net een biertje met een
ausie-paartje. Omdat we niet weten waar we hierna in Australie naar toe
zullen gaan stellen hun voor naar het broertje van haar in Coffs Harbour te
gaan. Ze geven zijn telnr. want volgens hun is het daar wel heel gezellig!Ze sturen ons verder naar een soort grand-cafe onder een hotel en terwijl we
daar naartoe lopen passeren we een eten-uitdeel-kraampje van het leger des
heils. Omdat wij wel honger hebben en ze gebakken worsten uitdelen staan we
waggelend tussen de zwervers worsten te eten. Lekker hoor, en onder de saus
staan we even later aan de bar in het Star-Hotel. We moeten op een of andere
manier ook nog terug naar de camping zien te komen maar de laatste boot
terug ging om 11:30, die halen we denk ik niet meer. Er blijkt ook nog een
bus om 2:15 te gaan dus na nog wat drankies zoeken we het busstation maar
op. Dat is op zich niet moeilijk te vinden omdat we al snel ongeveer 20
zatte lui bij een buspaaltje zien staan. Zonder veel moeite en
aanpassingsproblemen voegen we ons bij de groep waarna de busreis echt
grappig is. In een bus vol met zatte ausies omrijden naar de andre kant van
de rivier. Als we uitstappen gaat de gast naast ons naar de bus-driver, gaat
ongeveer op zijn knieen om hem te bedanken en geeft hem een brood als
“christmas-pressent”, grappig hoor. Buiten nodigt die gast ons nog uit om
morgen op de bowling-club te gaan bieren maar daar gaan we eerst een nachtje
over slapen.
10 december, zondag
Heel brak worden we vroeg de camper uitgebrand maar al snel wordt duidelijk
dat vandaag niet veel zal gaan gebeuren. Heel lui hangen we een beetje in
rond het bussie en komen de dag al lezend, schrijvend en game-boy’end
makkelijk door. We geven nog wel de bus even een flinke wasbeurt waarna ze
echt weer als een parel staat te glimmen. De binnenkant doen we ook nog maar
even maar op het gasfornuis en in ons kleine oventje zitten nu al dingen die
er volgens mij nooit meer af gaan. Nou ja, jammer dan. S avonds plunderen we
onze kastjes om te kijken wat voor eten we nog kunnen maken en Cas maakt er
weer een aardig maaltje van. Hierna kaarten we wat met als doel dat de
verliezer om bier moet. Uiteindelijk verliest Roy maar beschuldigd mij,
onterecht natuurlijk, van valsspelen. Na een hevige discussie besluiten we
dan maar om samen naar de bottle-shop te lopen maar als we daar aankomen
blijkt hij net te zijn gesloten. Al vloekend terug en dan maar vroeg ons
mandje in.
11december, maandag
Als we ’s morgens de camping afrijden blijkt de rechter voorband ongeveer
half leeg of vol te zijn. We stoppen maar bij het eerste benzinestation,
blazen er wat lucht in en kijken maar hoe lang hij zal houden. Waarschijlijk
is deze bij het “gebruik de bus als jeep avontuur” gesneuveld. Een tijdje
later maken we aan een mooi riviertje een ontbijtstop en terwijl ik mijn
boterham met ausie-pindakaas naar binnen werk springen uit het water voor
ons ineens flipper en zijn vriendje. Heel mooi om zomaar 2 wilde dolfijnen
net langs de waterkant te zien zwemmen. We roepen nog en vragen om kunstjes
maar... niks hoor. Jammer zeg, altijd zo’n grote fan van flipper geweest,
kom je je jeugdidool een keer tegen en dan ziet’ie je niet staan. Bedroefd
rijden we verder en stoppen bij een bandemaker een paar dorpjes verder. Hij
haalt de band eraf en het blijkt dat deze echt kapot is en dat er een nieuwe
op moet. Dan noemt hij een ontzettend hoge prijs waarna we maar besluiten
naar een ander in een stad te gaan. Een uurtje later komen we aan in Port
Macquirie waar we vannacht maar zullen blijven. Later er voor een veel
betere prijs een nieuw bandje op schroeven en vinden een camping aan zee.
Roy is hier 2 jaar geleden nog geweest en wil even naar een hostel waar hij
toen gezeten heeft. Hij kent de mensen daar nog waarna we de buurtsuper maar
weer beroven van hun vlees en bier voor een mooie bbq. Deze keer hebben we
een echte super bbq waarbij we na het vlees bij de warmte nog menig biertje
drinken. Bij de bandenverkoopwinkel hadden ze nog gezegd dat we moesten
oppassen dat de banden niet uitdrogen, dus daar hebben we toen maar als
gevolg van het vele vocht dat naar binnen gaat voor gezorgd.......
12 december, dinsdag
Voor de verandering weer bezweet wakker geworden in de broeibus en na een
wakkerwordt douche de bus in op naar Coffs Harbour. Als we daar aankomen
blijkt het niet zo’n indrukwekkend dorp te zijn en aangezien we allebij nu
wel wat meer willen rijden we door richting Byron Bay. Dat moet wel een
plaats zijn met allerlij barretjes, night-clubs enz. We komen daar aan maar
op de camping midden in de stad is geen plek dus rijden we naar een andere
net buiten het centrumpje. Deze ligt heel mooi aan het strand dus gelijk
even een plonsje maken. Als we terugkomen gaat de telefoon en beld “Nathan”,
dit is het broertje van diegene die we in Newcasle tegen waten gekomen. Hij
vraagt waar we zijn en of we richting Coffs Harbour komen. We spreken af dat
we hem bellen als we naar Coffs Harbour komen. Wel heel aardig van die gast
om ons gelijk uit te nodigen. Hij kent ons niet eens, we hebben alleen in
beschonken toestand even met zijn zus gesproken. Leuk hoor. Na een snelle
douche lopen we naar de “stad”, meer dorp, waar we even onze mail checken en
een leuk barretje aan het strand vinden. In dat Beach hotel komen we in
gesprek met 2 dames uit Brisbane waarmee we vervolgens naar een heel vaag
barretje gaan.De drankies daar zijn een beetje veel ontzettend duur en we
gaan maar na 1 drankie snel weg. Uiteindelijk belanden we in een soort van
Duitse tent met allemaal lange houten tafels aan elkaar waarop iedereen
staat te dansen en het mooiste is dat je de hele nacht eten kunt bestellen.
Veel biertjes en frieten later proberen we terug te lopen en zien een
winkelwagen staan, Roy springt erin en vindt dat ik hem maar moet duwen. OK,
en tijdens de rit zingen we voor heel Byron Bay kerstliedjes. Richting de
camping komen we een bordje “lighthouse” tegen waarna de uitdaging volgt dat
Roy mij niet tot aan de vuurtoren kan duwen in de winkelwagen. Hij wordt
snel geaccepteerd, niet wetend dat de vuurtoren 2 km verder en 100 meter
hoger ligt. Toch houd hij het perfect vol alleen het laatste stukje wisselen
we even. Boven bij de vuurtoren staan een stuk of 20 schoolverlatende
mensjes uit Sydney. Ze beschouwen ons gelijk als totale randdebielen om in
een winkelwagen naar boven te gaan maar als we vertellen dat dit in
Nederland heel normaal is hebben ze er wel vrede mee. Het blijkt dat je hier
op het meest oostelijke puntje van Australie zit en het eerst de zon kunt
zien opkomen. We vinden dat ook wel grappig om mee te maken en tesamen met
die ausies wachten we een uurtje tot de zon opkomt. Om 5:34 is het zover,
het is bewolkt maar toch leuk, ik kijk naar Roy maar die ligt te genieten
van zijn eigen gesnurk. Ik maar hem wakker, laten de winkelwagen maar staan
en lopen naar ons verdiende bedje toe.
Het is wel weer een hoop leeswerk. Denk niet dat ik me hier verveel en
alleen maar een beetje zit te tikken hoor. Maar op dit moment zit ik
inderdaad wel al 3 uur in een internet cafe in Byron Bay. Was een beetje
brak vandaag, gisteren 2e kerstdag te goed gevierd, en buiten is het erg
warm dus goed om weer eens even te schrijven. Wel een hele goede leuke kerst
gehad. In een hostel hier in Byron gezeten die de hele kerst allemaal
feesten organiseerden. Dus samen met 100 andere reisigers goed de kerst
doorgekomen.
Ik hoop dat dit niet te veel leeswerk is geweest!
Groetjes Roy en Olger
_____________________________________________________________________________________