Ping en Pong in Hongkong

 

Ha lieve mensjes, Heb weer een stukje van het reisverslag geschreven. Het is wat veel omdat we  in china best wel veel gekke dingen gezien hebben. Als je gewoon geen zin  hebt om dit te lezen, stel ik voor om het uit te printen en het onder het  poepen te doen. Korte samenvatting, zat nog in Hongkong en roy was in Tokyo. Had een duitser  ontmoet waarmee ik had afgesproken om naar het paardenracen te gaan. 12 november, zondag Vroeg uit bed want om 11.30 had ik met Fabian, die Duitse gast, afgesproken  om naar het gokparadijs van de chinezen te gaan, namelijk het paardenrennen.  Eerst nog even een andere kamer in ons "luxe" hotel regelen, Roy komt  vandaag terug uit Tokyo, en dan met metro en trein naar de racecourd. In de  metro en trein zaten de meeste al gokgrafiekjes en tabellen te bestuderen,  heel grappig om te zien. Eenmaal aangekomen hebben we ons door de massa naar  binnen weten te dringen en zijn we maar wezen ontbijten bij de Mac, altijd  goed!! De races begonnen, de chinezen begonnen te schreeuwen en zich voor de  tv-schermpjes te dringen. Buiten regende het dus de meeste stonden binnen.  Hoe dichter de paarden bij de finish kwamen hoe meer geluid er kwam. Humor  om dat te zien! Dat ze staan te schreeuwen tegen een tv.  Een deel van het stadion was overdekt, dus zijn we daar nog een tijdje gaan zitten.  Ik wilde natuurlijk ook nog eventjes gokken maar na 6 keer vragen snapte ik er nog  niks van?? Toen mijn geld maar ergens opgezet, maar natuurlijk niks!!! Na 2  uurtjes chineesjes kijken hadden we het wel gezien, lieten het gokspektakel  achter ons en zijn terug naar het hotel gegaan. We ontmoeten roy daar, net  terug uit Tokyo, en zijn even iets gaan drinken in het park omdat we pas om  18.00 in onze niewe kamer konden. Het park zat helemaal vol met filipijnen,  die houden daar op zondag altijd een grote samenkomst. We werden wat raar  aangekeken maar daar bleef het bij. Morgen gaan we china in dus we moeten  even bespreken waar we precies naartoe gaan. We besloten om met de trein  morgen naar Guangzhou te gaan, is maar 2 uurkes treinen. Daarna de  hotelkamer ingegaan, bioscoopje gepakt, nog naar de boulevard geweest om wat  biertjes bij het uitzicht van hongkong te drinken en lekker gaan pitten.   13 november, maandag De dag om hongkong te verlaten en het grote china in te trekken. We hebben  natuurlijk niet voor niets de visa bij de chinese ambasade in Nederland  gehaald. Eerst met de metro naar het juiste station en dan daar 2 kaartjes  bemachtigen voor de reis naar Guangzhou. Dat was makkelijker gezegt dan  gedaan. In de drukke metro met alle spullen 3 keer overstappen, dan op het  goede station zoeken waar we kaartjes konden krijgen. Na 6 keer vragen komen  we bij een kaartjesverkoop-chinees en voor f 65,= piekies kunnen we het  juiste spoor gaan zoeken. Daargekomen bleek dat we eerst door de paspoort en  visa controle moeten voordat we in de wachtruimte plaats mogen nemen.  Gelukkig wat normale broodjes als ontbijt kunnen vinden en er lagen  nederlandse sigaren, dus die moesten gekocht worden.Opeens groot alarm, alle  chineesjes staan op en verdringen zich voor het hek naar het perron, dat  terwijl op het treinkaartje je vaste plaatst staat. Rare (ongeduldige)  mensjes die chinezen. We hebben gelukkig een luxe trein, voorzien van airco,  tv en lekkere stoelen. Achter ons zit een man die de hele reis zit te  scheiten, boeren, slurpen en ook nog groene jongens naar boven zit te halen,  Prachtig! Zal in china wel normaal zijn. In guangzhou worden we weer grondig  onderzocht, een beetje lief lachen en we mogen er toch door. Op het station  bleek dat we natuurlijk vergeten waren om chinees geld te halen en op het  station was geen geldautomaat. Dan maar met de grote rugzak op, als pakezel  de straat op om er 1 te zoeken. Daar komen we een chinees mannetje tegen,  David, gelukkig spreekt hij engels en begeleidde ons naar een nietwerkende  pinautomaat. Na vragen blijkt dat we alleen aan de andere kant van de stad  kunnen pinnen. David steld voor om daar met een taxi naartoe te gaan, maar  ja?? Een vreemde echt rare chinees? die zomaar zoveel moeite voor ons doet?  een beetje te aardig en slijmerig is? Wat wil hij van ons, geld? Als we in  de taxi stappen waar zal deze dan naartoe rijden met 2 stomme toeristen?  We kiezen ervoor om toch maar de taxi in te gaan en maar zien waar we terecht  komen, een chinees avontuurtje is natuurlijk mooi meegenomen. Na 20 minuten  in de taxi komen we inderdaad bij een bank waar we geld krijgen,hij blijkt  dus toch de waarheid te spreken. We nodigen hem uit om wat te gaan drinken  en David vertelde dat hij leraar was op een school en in Australie heeft  gewoond. Maar zo goed engels spreekt hij nu ook weer niet?! Toen we vroegen  of we op zijn school langs mochten komen deed hij een beetje heel erg  vreemd, sprak hij nu wel of niet de waarheid? Bleef een rare chinees!!  We geven david het geld van de taxi terug en nemen een andere taxi naar een  hotel in de stad. David ging ook mee omdat hij daar ineens ook moest wezen,  terwijl hij eerst naar huis moest? Bij het hotel namen we afscheid van David  en kregen een grote kamer. We weten nog steeds niet wat die rare chinees nu  precies moest, hadden we hem toch geld moeten geven voor zijn hulp? Of was  hij toch alleen aardig? Ik weet het niet. Inmiddels was het al 1900 uur en  tijd om maar eens te kijken of er in de buurt wat normaals te eten was.  Naast ons hotel vonden we een restaurantje waar gelukkig een engelse kaart  aanwezig was. Fried rice/noodles is altijd wel goed. Nog een paar  afzakkertjes genomen in een barretje ernaast, maar dat was niet echt  gezellig dus hebben we het hotelletje maar opgezocht.   14 november, dinsdag Lekker vroeg uit bed om voor de eerste keer een chinese stad te verkennen.  Dus om 1200 komen we er met tegenzin uit.Lekker uitslapen, heerlijk!!  Ontbeten met rijst en nog wat, en klaar om de stad eens in te gaan.  Guangzhou behoort tot 1 van de 10 belangrijkste steden van china. Alleen die  provincie telt al 63 miljoen inwoners, iets meer dan 's-Gravenpolder. Na  even lopen komen we op een marktje terecht, ingebouwd tussen kleine steegjes  waar werkelijk alles te koop is. We lopen daar tussen de raarste dieren;  honden en katten in kleine kooitjes klaar om de pan in te gaan, slangen en  schildpadden in alle soorten en maten. Er hangt een kaalgeplukte hond, met  een grote haak door zijn kop waar tevens de ingewanden uithangen.  Vogelspinnen, schorpioenen, alle soorten vissen (geen walvissen, had er net  1 willen kopen voor in rien zijn vissenkom, wel jammer), konijnen, ter  plekke geslachte varkens, otters, beesten zoals timon uit de lion king, echt  de meest rare dieren. Heel indrukwekkend om te zien! We staan op een gegeven  moment te kijken naar een bak met slangen, de man erachter vindt het wel  grappig om 2 raarkijkende blanken te helpen en pakt een gelukkig kleine  slang uit de bak (+- 50cm). Hij laat stoer de giftand aan ons zien en hoe je  hem vast moet houden. Daarna rijkt hij de slang naar Roy om hem vast te  houden.  Na enige twijveling en de hele stimulerende zin, je bent toch geen  mietje, pakt Roy hem toch aan. Daarna was ik natuurlijk aan de beurt en liet  me, ook zeker na enige twijveling, niet kennen. De slang werd een beetje  opstandig waarna ik hem maar snel aan zijn baasje teruggaf!! Hij stelde nog  voor of we de slang niet wilde kopen, maar we sloegen toch het niet  verkeerde aanbod af. Daar de kleine steegjes lopen we verder waarbij we echt  door iedereen aangekeken worden. Volgens mij is dit geen normale route voor  de toch al weinige toeristen. Vooral de oudere mensen gapen ons echt aan  waarbij sommige zelfs een soort sissent geluid maken, alsof je een kat  wegjaagd. Toch blijven we doorlopen door de steegjes en komen terecht op een  wat groter weg waar verderop een Mac staat. Omdat we totaal niet weten waar  we zijn en het chinees op onze kaart niet zo makkelijk kunnen vertalen, gaan  we het daar maar eens even vragen. De 4e werknemer spreekt een beetje engels  en wijst waar we zitten. Volgens de kaart zitten we vlakbij een chinese  tempel, maar de kaart blijkt mao nog zelf getekend te hebben, die klopt van  geen meter. Of je moet hem in het chinees lezen maar hoe????  Na ongeveer een uur zoeken vinden we toch een tempel en brengen deze vervolgens  een bezoek. Leuk om te zien maar de school die ernaast staat is interesanter om naar te  kijken. 40 kinderen in een klein lokaaltje gestopt en schreeuwen de zinnen  van het boord op. We lopen verder al zoekend naar een moskee die (volgens  onze kaart) in de buurt moet liggen. Na een half uurtje zoeken geven we het  op en gaan naar een park in de buurt om even uit te rusten van de  vermoeiende zoektochten. We worden stiekem gefilmd en zwaaien naar de  camera, waarna een vrouwtje naar ons toekomt en ons 1000 maal bedankt voor  het zwaaien?? hadden er geld voor moeten vragen. We besluiten uit het park  te gaan en met de metro naar ons hotel. We vinden het metrostation bij ons  hotel door de tekentjes te vergelijken, leuke sport!! Echt alles is in het  chinees dus een opgave opzich om iets te vinden of te weten te komen.  Als we de metro bij ons hotel uitlopen komen we rare David weer toevallig tegen.  Hij ontvangt ons weer heel vriendelijk en vraagt wat we gaan doen. We zeggen  dat we iets gaan eten , maar omdat hij zichzelf er gelijk bij uitnodigd en  zegt waar we moeten gaan eten vinden we hem een beetje opdringerig en zeggen  we dat we eerst nog even willen slapen. Hij zegt weer gelijk ok., en dat we  dan over 1,5 uur ergens moeten zijn om te gaan eten. Nou vooruit dan maar  omdat hij toch veel moeite voor ons heeft gedaan. Maar het is zo vermoeiend  om met om met die kleine chinees te praten. Hij verstaat je half en spreekt  gebrekkig engels. Als we wakker worden van ons dutje hebben we allebij geen  zin om naar onze afspraak te gaan, jammer David.  We lopen ee uurtje later de straat op en wie staat daar te wachten,juist. Hij zegt een leuk restaurantje te weten, en omdat hij toch een uur op ons heeft staan wachten gaan we maar met hem mee. Daargekomen blijkt er helemaal niks te zijn en zijn we David  eigenlijk ook een beetje zat. Hij zegt heel veel, doet interesant maar weet  eigenlijk niks. En wat hij nu van ons wil weten we nog steeds niet?? We  geven hem geen geld,niks, en toch blijft hij achter ons aanlopen. We zeggen  dan ook tegen hem dat wij alleen ergens anders gaan eten en we zeggen, bey  David! We gaan iderdaad wat eten en daarna lopen we naar een klein  internet-tentje, met oude ontwikkelingscomputers, waar we proberen om snel  effe onze e-mail checken. Altijd leuk om iets van het thuisfront te horen.  Lekker naar het hotel en in slaap vallen met een chinese film!   Ik loop nog een beetje achter met het schrijven, maar ja komt wel goed. Zit nu in melbourne waar we eergisteren een camper, mini-van een echte witte  toyota hi-ace gekocht hebben. Hele stoere auto. De toeter en de koelkast  deden het dus maar gelijk kopen. Nu nog 2 van die stoere stiere horens  voorop en een dukes of hazzert toeter en alles is af. Als ik nog weer wat op papier heb mail ik het snel weer. (schijf namelijk  een soort reisverslagje elke dag, maar loop ongeveer een week achter) Groetjes Olger _____________________________________________________________________________________